Edouard -Eddy- de Beaumont

 

Het hart van de Maastrichtse wapenindustrie klopte in Oud-Vroenhoven!

 

 

 

HOME

 

Introductie wapenindustrie Maastricht

 

Wapenfabriek 

 

Cultureel erfgoed

 

ATTjeh oorlog Beaumontgeweer

 

FOTO'S 

 

FOTO's Maastricht

 

CONTACT 

 

Een klein artikel over de ontstaansgeschiedenis van de geweerlopenfabriek van Petrus Stevens, gevestigd in de molen van Lombok aan de Jeker in Biesland gemeente Oud-Vroenhoven, is te lezen in het tijdschrift "Wolderse Monumenten" onder de redactie van de heer Wil Lem. Buiten op vaste verkooppunten te verkrijgen, is het te bestellen bij de redactie. In dit nummer vindt u tevens een artikel van de heer Dirk Jansen getiteld: "D'Artagnan begraven in Wolder?" Hierin wordt ingegaan op de laatste dagen van de beroemdste der vier musketiers in dienst van de Zonnekoning Lodewijk XIV, die in juni 1673 zijn tenten voor de poorten van Maastricht opsloeg. De musketiers werden vereeuwigd door Alexandre Dumas. Wat Dumas echter onvermeld laat, is dat D'Artagnan tijdens het beleg van Maastricht in 1693 gesneuveld schijnt te zijn. Sindsdien is het zoeken naar zijn graf. Tja, Oud-Vroenhoven, of zo u wilt Wolder of Wilre, heeft nog eens wat te vertellen, maar laat ook nog veel verborgen.  

 
Oud-Vroenhoven: Stevens-D'Artagnan

BESTELLEN (Kosten € 3,- plus € 1,50 verzendkosten binnen Nederland)

 

Molen van Lombok?

 

Hoe de molen aan de Jeker aan de naam 'molen van Lombok' komt, is niet eenduidig en dus onderwerp voor debat. Soms lees of hoor je wel eens dat de molen sinds de 'pacificatie' in 1894 van het thans Indonesische eiland Lombok door het Nederlandse leger zo zou heten. Of dit daadwerkelijk het geval is, blijft vooralsnog gissen.
Echter dat het hier een van de vele zwarte bladzijdes uit de Nederlandse geschiedenis betreft, staat vast. Zo memoreert een uitgave van Jan Blokker: "Nederland in twaalf moorden, Niets zo veranderlijk als onze identiteit", aan de 'heldendaden' van het Nederlands Oost-Indische leger. Ondermeer van de ARP-politicus en latere minister president Hendrik Colijn, die als luitenant persoonlijk opdracht gegeven heeft vrouwen en kinderen te laten doden.
Maar of dat optreden de reden zou zijn van de naamgeving van de hier bedoelde molen? Dat zou dan betekenen dat de associatie met de voormalige lopenusine van Stevens wel zeer lang standgehouden heeft in de tijd, daar de fabriek in 1894 al tijden niet meer voor het produceren van geweerlopen werd gebruikt. In 1894 kwamen de kogels waarschijnlijk (laten we voorzichtig zijn) uit Beaumontgeweren. Deze werden weliswaar ook ondermeer in Maastricht gemaakt en wel door de firma P. Stevens, maar de lopen werden van elders geďmporteerd. Maar ach, ook de Maastrichtse wapenfabrikant Edouard de Beaumont wordt met de molen geassocieerd, terwijl deze er nooit iets mee van doen heeft gehad zoals in bovengenoemd artikel wordt verduidelijkt.
Een andere mogelijke verklaring van de naam kan wellicht gevonden worden in verloren gegane dialectnamen van locaties, gebruiken, producten die er werden gemaakt of oude eigenaren. Maar hiertoe zijn geen concrete aanwijzingen bekend. De vraag die rest is: Hoe werd de molen dan voordien door de plaatselijke bevolking genoemd?

 

Uw eventuele reacties zijn welkom: CONTACT / E-MAIL 

 

Voor overige verhalen: